Ertu tilbúiin?
- Eiins og hægt er. - Höldum áfram.
Leikum Viltu vinna milljón?
Hver skrifaði: "Eingiinin maður er eylaind"?
Johin Doinine? Johin Miltoin?
Johin F. Keininedy?
Join Boin Jovi?
Jon Bon Jovi. Of auðvelt.
Og alveg skelfileg vitleysa.
Ég held að allir meinin séu eylaind.
Og inúina er rétti tímiinin til að vera það.
Þetta er öld eiinstæðiingainina.
Fyrir huindrað árum þurfti maður að reiða sig á aininað fólk.
Eingiinin átti sjóinvarp, geisladiska, DVD-diska, myindbaindstæki
eða espressó-vélar.
Í rauiniinini var fátt um fíina drætti.
Í dag
er hægt að búa til eigiin paradísareyju.
Með réttu græjuinum og rétta viðhorfiinu
getur maður orðið suðræinin segull
fyrir sæinska túrista.
Hæ, þetta er Kristiina. Ég hef ekkert heyrt í þér.
Síðasta helgi var frábær. Hriingdu. Bless.
Mér fiininst ég vera þaininig eyja.
Ég þykist vera býsina svalur.
Mér fiininst ég vera Ibiza.
Það var fólk sem skemmti sér vel.
Ég sá að ég var ekki eiinin af þeim.
Ég féll ekki í kramið.
Ekki í gamla skólainum míinum.
Ekki í þeim inýja heldur.
Ég frétti að sumir krakkar feingu heimakeininslu.
Mamma gat það ekki inema ég borgaði heinini fyrir það.
Við vorum bara tvö. Og húin vainin úti.
Húin þéinaði 400 puind á viku.
Hvar gat ég aflað slíkra peiniinga?
Hefði ég verið barinastjarina eiins og Haley Joel Osmeint,
gæti ég greitt heinini.
Ein ég hefði þurft að vera góður í leiklist.
Ég var hrikalegur í leiklist.
Því ég hataði að stainda frammi fyrir fólki.
Ég varð því að fara í skólainin.
Líkt og með alla eyjarskeggja,
varð ég stuindum að vitja megiinlaindsiins.
Þetta er lmogene. Þú mátt halda á henni.
Það er... Allt í lagi.
Já. Náði henni. Yndisleg.
Já, er hún ekki dásamleg?
Ég veit. Er hún það ekki?
Satt best að segja er ég ömurlegur í þessu.
Þú ættir að taka hana aftur.
Þú gætir átt eina svona ef þú tækir þig saman í andlitinu.
Spáðu í það.
Húsið lítur vel út.
Barney, Barney, Barney.
Heilsaðu Will, Barney.
Nú byrjar það. Aindkristur.
Sæll, Barney. Hvernig hefurðu það?
- Hann er yndislegur. - Já.
Hvað með þig, Will? Langar þig að stofna fjölskyldu?
Frekar ét ég bleiurinar hains Barineys.
Ekkert sérstaklega. Mér líður vel.
Í guðanna bænum, Will.
Hvað áttu við með því?
Sjá þig.
Þú ert 38 og hefur aldrei verið í vinnu
eða í sambandi sem varir lengur en tvo mánuði.
Mér finnst þú ekki vera í lagi.
Ég myndi segja að þú værir hörmung.
Hver er tilgangur lífs þíns?
Fjandinn.
Þetta er rétt. Ég hef líklega engan tilgang,
en takk fyrir að minna mig á það.
Ástæðan fyrir því að við vildum hitta þig í dag var að við vildum biðja þig
um að vera guðfaðir lmogene.
- Í alvöru? - Í alvöru.
Ég er virkilega hrærður.
En þið hljótið að vera að grínast.
Ég get ekki ímyndað mér verri guðföður en mig.
Þið þekkið mig. Ég myndi missa hana við skírnina.
Ég myndi gleyma afmælinu þar til hún yrði 18, þá myndi ég bjóða henni út, fylla hana
og í stuttu máli reyna að sofa hjá henni.
Ég er í alvörunni ekki góður kostur.
Við vitum það, ég hélt bara að þú leyndir á þér.
Nei. Það er rangt hjá þér.
Ég er svona grunnur.
Við erum komin.
Þú veist að þú þarft ekki lengur að fylgja mér í skólann, mamma.
Ég þekki leiðina núna.
Hvað ef ég vil fylgja þér?
Einmitt.
Hver ertu?
Ég sjálfur.
Og hvað ertu ekki?
Sauður.
Og hvað gerir sauður?
Marcus?
Ég elska þig.
Sjáið.
Ég elska þig líka.
"Ég elska þig, Marcus!"
"Elska þig!"
Sjáið hann!
Þótt ég hafi ekki þegið boð Christiine og Johins
um að verða guðfaðir barins þeirra,
leyfði ég þeim að koma mér á stefinumót við Aingie, sæta viininufélagainin heininar Christiine.
Þau höfðu hiinsvegar gleymt að segja mér eitt.
Það er nokkuð sem þú veist ekki um mig.
Já?
Eitthvað spennandi?
Mér finnst það, já.
Ég á þriggja ára son.
Mig laingaði til að heinda þurrkuinini á gólfið og forða mér í flýti.
Frábært. Ég elska börn.
Já. Gaman að tuskast í þeim.
Leika krakkaleiki.
Ég hefði verið vonsvikinn hefðirðu ekki átt barn.
Af hverju segirðu það?
Það veit guð.
Þetta hljómaði svo iininilega.
Því ég elska börn svo mikið. Þau eru yndisleg.
Hvað ertu að bulla, bjáiniinin þiinin?
Húin getur ekki trúað þessu kjaftæði.
Ein húin gerði það.
Næstu vikurinar varð ég skyindilega góði gæiinin Will.
Okkur krakkainum samdi vel því þegar við hittumst fyrst
fór ég með hainin í dýragarðiinin og hélt hoinum á hvolfi.
Ég vildi að samskipti fólks væru svoina eiinföld.
Þú ert frábær.
Ég áttaði mig á því að í augum eiinstæðra mæðra,
sérstaklega þeirra illa förinu
sem barinsfeður þeirra höfðu yfirgefið, varð maður í samainburði...
Þú ert yndisleg manneskja.
Nei, það er ég ekki.
Ein það var erfitt að vera alltaf yindislegur.
Síðar fór ég að hugsa um hvort Aingie heintaði mér.
Húin var t.d. of seiin á inýju IMAX myindiina því barinfóstrain kom ekki.
- Mér þykir þetta leitt. - Allt í lagi.
Ég varð huindfúll.
- Er allt í lagi? - Já.
Og vaindamáliin ristu dýpra.
Húin gat ekki gist hjá mér og húin var ekki með DVD-spilara, gervihinött eða kapalkerfi.
Við sáum því bara lélegar sjóinvarpsmyindir um börin með hvítblæði.
Við getum ekkert gert.
Guð! Nei! Gerðu það, inei!
Ég varð að ljúka þessu.
Ein þar sem ég var góði gauriinin Will
var erfitt að fara aftur í hlutverk óstöðugs og tilfiininiingalega þroskahefts asina.
Fyrirgefðu?
Ertu að segja mér upp?
Þú sjálfselska svín.
Ég trúi ekki að ég hafi eytt tíma í þig!
Gagnslausi, yfirborðskenndi aumingi.
Will...
Þá gerðist dálítið uindursamlegt.
Mér þykir það leitt.
Þetta gengur ekki. Það ert ekki þú.
Þú ert frábær. Það er ég.
Samband mitt við Louie og pabba hans.
Ég er ekki tilbúin fyrir nýtt samband.
Já.
Mér þykir það leitt.
Ég held að ég skilji þetta.
Þú ert yndislegur maður, Will.
Ég hafði aldrei séð koinu gráta áin þess að fiininast ég bera ábyrgðiina.
Húin vildi að ég fyrirgæfi sér. Þetta var ótrúlegt.
Þú þarft ekki að vera svona leið. Í alvöru.
Þetta voru eindalokiin hjá mér og Aingie, ein upphafið að allt öðru.
Eiinstæðar mæður.
Hvers vegina hafði ég ekki heyrt um þær fyrr?
Frábært kyinlíf, gott fyrir sjálfsálitið og kveðjur áin sektarkeinindar.
Þær hljóta að skipta þúsuindum, bíða eftir gaurum til að sofa hjá og hætta með.
Yindislegar, kyinþokkafullar og fallegar eiinstæðar mæður.
Má ég fá Cocoa Puffs?
Nei, það er ekki sunnudagur.
Gráturiinin var byrjaður aftur. Og hainin hræddi mig...
því inú grét húin á morginainina.
Húin hafði aldrei gert það áður.
Ég skildi þetta ekki. Það var eingiinin dáiinin.
Húin vainin sem tóinlistarfræðiingur, sem er keininari fyrir veik börin.
Svo það var inægur peiniingur fyrir mat og öllu.
Á ég að ná mér í morgunmat?
Nei, ég geri þetta.
Hlakkarðu til að fara í skólann í dag?
Í dag þurfið þið að æfa ykkur
í brotareikningi þegar margfaldað er með 10,
100 og 1000.
"Ekkert að gera, alls ekki neitt
"Regn og mánudagar gera mér lífið leitt"
Takk fyrir, Marcus.
Hæ, Nicky. Hæ, Mark.
- Ætliði í tölvuklúbbinn á eftir? - Ég veit það ekki. Marcus...
Madonna! Syngdu fyrir okkur!
Þætti þér það ekki gaman?
Kryddpíurnar eða eitthvað. Allar þrjár.
Já. Kryddpíurnar.
Þú lést mig missa boltann.
Marcus, við viljum ekki að þú umgangist okkur framar.
- Af hverju ekki? - Út af þeim.
- Þeir koma mér ekkert við. - Víst.
Þeir stríddu okkur aldrei fyrr en við fórum að vera með þér.
Núna gerist það á hverjum degi.
Svo halda allir að þú sért skrítinn.
Svona aðeins.
Allt í lagi.
Bless.
Þetta er málið.
Mér leið illa í skólainum og illa heima.
Það var fíint að ákveða að eiinstæðar mæður væru framtíðiin,
ein málið var að ég var ekki með inúmeriin þeirra.
- Hæ, pabbi. - Hæ.
Hvar héldu þær sig?
FEF - FÉLAG EINSTÆÐRA FORELDRA
FÖSTUDAGAR KL. 14 Í WOODBRIDGE KAPELLUNNI
Ég er einstæður faðir, á tveggja ára strák.
FEF.
Þetta var speininaindi.
Hugsainleg gullináma af eiinstæðum mæðrum.
Ég sá fyrir mér þessar fallegu verur hella sig fullar
og gleyma vaindræðum síinum, tilbúinar í tuskið.
Þá var ég komiin sjö máinuði á leið.
Þegar ég átti barnið var hann á Majorca með annarri konu.
Ekki þeirri sem hann hélt framhjá með í fyrsta skiptið.
Hjá mér var það viku fyrir fæðinguna.
Honum fannst ég of feit.
Minn riðlaðist á ritaranum sínum.
Gömul tugga.
Ég skal segja ykkur eitt: Meinin eru skepinur.
Eftir tíu míinútur
laingaði mig til að skera miinin eigiin lim af með búrhinífi.
Ég.
Já.
Minn er tveggja ára. Ned.
Hann er bláeygður og skolhærður
og um 68 sentimetrar á hæð.
Og mamma hans fór.
- Er það? - Já.
Auðvitað var það mikið áfall
því við vorum svo hamingjusöm.
Sandra var nýbúin að stofna eigin stofu
og einn daginn pakkaði hún niður og besti vinur minn beið fyrir utan
í nýja Ferrari bílnum sínum.
Modena, þið vitið.
Sá sem er með risavélina sem sést í gegnum afturgluggann.
- Var þér sparkað? - Já.
Hittir hún Ned einhvern tímann?
Hvað heitirðu aftur?
Suzie.
Nei, hún sér hann sjaldan.
Hvernig leggst það í hann?
Hann er afar góður drengur.
Mjög hugrakkur.
Þau eru svo úrræðagóð.
Ég var að hugsa um mína fyrrverandi um daginn.
Hann skreið upp í til mín, faðmaði mig og sagði:
"Stattu þig, pabbi."
Guð, það er ótrúlegt!
Er það?
Já, hann er einstakur.
Stundum finnst mér sem hann hugsi um mig.
Kenni mér um lífsins leiðir.
Fyrirgefiði.
Takk.
Þvílík frammistaða! Ég blekkti jafinvel sjálfain mig.
Svona. Er allt í lagi?
Já. Þetta er fullkomið, takk.
- Treystirðu mér? - Auðvitað.
Áður ein kvöldiinu lauk var búið að ákveða stefinumót.
Einstæðir foreldrar standa saman!
Einn fyrir alla og allir fyrir einn!
Vaindamálið var að ég átti lítiinin, ímyindaðain tveggja ára soin.
Stefinumótið var lautarferð á vegum FEF þar sem allir komu með böriniin.
Því miður gat Ned ekki komið.
Mamma hains kom og sótti hainin á síðustu stuindu.
- En leitt. - Já.
Mér þykir það leitt.
- Náði því. - Vel á minnst, þetta er Megan.
Sæl, Megan.
Vinkona mín úr FEF er hálflasin
svo að ég bauð stráknum hennar með.
- Er það í lagi? - Já.
Það er enn skemmtilegra. Einmitt.
Áfram með þig, sleði!
Ég þoldi ekki þetta lið.
Suzie var fíin ein inú var þessi lúði með sem vildi bara komast yfir haina.
Marcus, Will. Will, Marcus.
Sæll.
Einmitt.
Allir um borð. Sjáið skítuga stólinn hans Neds.
Leitt að hann skyldi ekki koma.
Hvað gerirðu?
Ég?
Lygarinar voru orðinar of margar svo ég ákvað að segja saininleikainin.
- Ekkert. - Á undan því.
- Áður en ég gerði ekkert? - Já.
Ég gerði ekkert.
Hefurðu aldrei unnið?
Einstaka dag, en annars aldrei.
Ruglað, er það ekki?
Það er...
Frábært.
Almáttugur, ég varð að segja heinini það.
Það sem gerðist var að pabbi samdi lag
árið 1958 sem varð afar vinsælt
og ég lifi af stefgjöldunum.
Þekkirðu Michael Jackson?
Hann þénar milljón pund á mínútu.
Það eru sextíu milljónir á klukkutíma.
Ég þéna ekki milljón á mínútu.
- Ekki nærri svo mikið. - Hversu mikið þá?
Marcus!
Ég var fariinin að velta því fyrir mér hvort strákuriinin yrði þarina allain dagiinin.
Hvaða lag er þetta þá?
Við hljótum að hafa heyrt um það.
Það er Jóli á sleðainum síinum.
Ekki syingja það.
"Sjáið hver kemur fyrir hornið það er Jóli og hreindýrin hans
"Syngjum hó, hó, hó og hey, hey, hey, Jóli á sleðanum sínum"
Sennilega gerir fólk þetta alltaf.
Nei, ég held að þið séuð þau fyrstu.
Ég skil þetta ekki. Hvernig færðu þessi laun?
Borga jólasöngvarar þér tíund?
Þeir ættu að gera það, en það er erfitt að ná í skottið á þeim.
Hversu oft gætirðu hans? Marcusar.
Einstaka sinnum.
Mamma hans er stundum niðurdregin.
Ég kalla það geðveiki.
Hún er ekki geðveik, Marcus. Hún þarf bara að taka því rólega.
Við skemmtum okkur vel og þegar þú kemur heim verður hún úthvíld.
Almáttugur! Hver fjandinn er þetta?
Brauðið hennar mömmu.
Lítur vel út.
Nei, það gerir það ekki. Það er hollt.
Saknarðu hans ekki?
Hvers?
Neds!
Jú.
Afar mikið.
Honum hefði þótt gaman.
Ég held að ég hafi drepið önd.
Ég vildi bara gefa henni að borða.
Hvað flýtur þarna hjá henni í vatninu?
Er þetta brauðið hennar mömmu þinnar?
Þú þurftir ekki að henda öllum hleifnum. Ég hefði drepist.
Hentir þú risahleifnum í endurnar?
Já, hann gerði það en ég stoppaði hann.
Þú veist, strákapör og allt það.
Hann drap hana þá.
Nei, ég misskildi þig. Öndin var þegar dauð.
Hann kastaði brauðinu til að sökkva líkinu
því Megan var í uppnámi.
Marcus dræpi ekki önd. Er það nokkuð, Marcus?
Nei, ég elska endur. Uppáhaldsdýrin mín á eftir höfrungum.
Þeir geta drepið hákarla með nefinu.
Ég þarf að vaða og ná í hana.
Ég vona að þetta sé ekki faraldur.
Þarna skall hurð nærri hælum, félagi.
Já. Jæja.
Marcus?
Mamma.
Daguriinin sem öindiin drapst markaði tímamót.
Will bara elti okkur iinin og ég baininaði hoinum það ekki.
Eftir á vissi ég að ég hefði ekki getað verið óstyrkur á þessari stuindu,
því ég vissi ekki að ég hefði eitthvað til að vera óstyrkur yfir.
Ein þegar ég opinaði hurðiina með lykliinum...
Ertu klædd?
Og líf mitt breyttist.
Baing!
Almáttugur.
Guð minn góður.
- Will, hringdu á sjúkrabíl. - Marcus, hvar er síminn?
Hvar er síminn, félagi?
Þetta var hræðilegt.
Ein það var gamain að bruina á eftir sjúkrabílinum.
Hún er með meðvitund.
Það var í lagi með hana í sjúkrabílnum.
Hún spurði eftir þér, Marcus.
Fallegt af henni.
Þú veist að þetta hefur ekkert með þig að gera.
Ég meina, það er ekki þér að kenna að...
Það er ekki þér að kenna að hún er hérna. Ekki satt, Will?
Jú, það er rétt.
Ég sæki vatn handa þér.
- Ég get gert það. - Nei, þetta er í lagi.
Það verður í lagi með mömmu þína.
Já, ætli það ekki.
En er það nokkuð málið?
Einmitt, ertu hræddur um að hún reyni þetta aftur?
Þegiðu, allt í lagi?
Gjörðu svo vel, volgt og flatt.
Eruð þið með Fionu Brewer?
Já, ég er vinkona hennar, Suzie.
Þetta eru Marcus og Will.
Hún er á góðum batavegi, en við höldum henni yfir nótt.
Ég ætla að fá samþykki hennar fyrir því að strákurinn verði hjá ykkur í nótt.
Einmitt.
Heima hjá mér eða þér?
Fyrirgefðu.
Allt í lagi.
- Ég ætti að huga að Ned. - Ég tek þetta.
Allt í lagi.
Þetta hefur allt samain verið áhugavert.
Ég hringi.
Ein ég myindi ekki þola þetta á hverju kvöldi.
Sjáumst fljótlega.
Málið er að líf mainineskju er eiins og sjóinvarpsþáttur.
Ég var stjarinain í The Will Show.
Og The Will Show var ekki fjölskyldudrama.
Gestir koma og fara, ein ég var aðalleikariinin.
Allt valt á mér eiinum.
Ef mamma Marcusar gæti ekki stjórinað eigiin þætti,
ef viinsældir hains miininkuðu, þá var það heininar vaindamál.
Að lokum reyindist þessi söguþráður alltof flókiinin fyrir mig.
Ég fékk bréfið. Takk.
Almáttugur. Ég gleymdi þessu.
Gleymdirðu?
Gleymdirðu sjálfsmorðsbréfi?
Ég hélt að ég þyrfti ekki að muna eftir því.
Lastu hlutann þar sem ég sagði að ég myndi alltaf elska þig?
Er ekki erfitt að elska mig þegar þú ert dauð?
Fyrirgefðu.
Ég skil hvers vegna þú ert reiður, Marcus.
Mér líður ekki eins og í gær, ef það er einhver hjálp.
Hvað?
Er það allt horfið?
Nei,
en núna líður mér betur.
"Núna" dugir ekki.
Ég sé að þér líður betur núna. Þú kveiktir undir katlinum.
En hvað gerist þegar þú klárar teið? Hvað gerist þegar ég fer aftur í skólann?
- Ég get ekki gætt þín allan tímann. - Ég veit það.
Við verðum að gæta hvors annars. Við tvö.
Skyindilega áttaði ég mig á því að tveir væru ekki inóg.
Maður þarf varaskeifu.
Ef þið eruð bara tvö og aininað fer fram af heingiflugiinu
ertu bara eiinin.
Tveir eru ekki inægilega stór tala.
Maður þarf í það minnsta þrjá.
- Þrjá hvað? - Ekkert.
Ein ég fékk stórgóða hugmyind.
Það mikilvægasta við eyjarlífið er að stjórina eigiin athöfinum.
Það heintar mér best að skipta degiinum upp í tímaeiiniingar
og hver eiiniing er ekki leingri ein 30 míinútur.
Heill tími getur verið óginvekjaindi
og flestar athafinir taka hálftíma.
Baðferð: Eiin eiiniing.
Horfa á Countdown...
Eiin eiiniing.
Vefraininsókinir.
www.allsberarfyrirsætur
Tvær eiiniingar.
Líkamsrækt: Þrjár eiiniingar.
Að láta rugla á mér háriinu: Fjórar eiiniingar.
Það er ótrúlegt hverinig daguriinin flýgur.
Stuindum hugsa ég í alvöru
hvort ég hefði tíma fyrir viininu.
Hverinig hefur fólk tíma fyrir haina?
Já, Will hérna.
- Það er Marcus. - Afsakaðu?
Það er Marcus.
Marcus?
Marcus. Sæll.
Hvar fékkstu númerið mitt?
Hjá Suzie.
Mér datt í hug að þú vildir fara með mig út á laugardaginn.
Og hvers vegna, Marcus?
Suzie fannst við ná vel saman.
- Er það? - Já.
- Og þú sagðir: "Sjáumst fljótlega." - Sagði ég hvað?
"Sjáumst fljótlega."
Þegar þú keyrðir okkur heim. Manstu? Þú sagðir: "Sjáumst fljótlega."
Þetta er fljótt, Marcus.
Málið er, vinur, að það er frekar mikið að gera hjá mér núna.
Hvers vegna? Ég hélt þú gerðir ekkert.
Ég þarf að gæta Neds og svoleiðis.
Ég ætti einmitt að vera á leiðinni á leikskólann.
Hvaða hávaði er þetta?
Þetta er sláttuvél.
Svo það er lítill tími...
Bíddu aðeins á línunni.
Bíddu aðeins. Takk.
Þá hugsaði ég með mér: "Hvers vegina ekki?"
Hvers vegina ætti ég ekki að bjóða aumiingjainum í mat?
Ég gæti orðið Will fræindi. Flotti Will fræindi, koinuingur krakkainina.
Ókei, Marcus. Samþykkt.
Ég kem ef þú bíður mömmu líka.
Húin á einga peiniinga svo við verðum að fara á ódýrain stað inema þú bjóðir okkur.
Ekki eyða neinum tíma, Marcus.
Hví ætti ég að gera það? Við erum fátæk. Þú ríkur. Þú borgar.
Komdu með krakkainin, mér er sama.
En hugulsamt af þér.
Fínt. Komdu um hálfeitt.
Manstu hvar við eigum heima?
Íbúð 2, Craysfield Road nr. 31, Islington, London, N12SF.
England, jörðin, alheimurinn.
- Já. - Marcus?
Hvernig hefurðu það, Fiona?
- Ég meina, hvernig líður þér? - Maginn er fínn.
Gott.
Ég hlýt samt að vera pínulítið skrítin.
Svona lagað hverfur ekki á einni nóttu, er það?
Nei.
Ef mamma ætlaði að inæla í Will yrði húin að hætta að segja svoina braindara.
Ein húin leit þó vel út.
Ég fékk haina til að fara í loðinu peysuina
og inota lokkaina sem viinkoina heininar kom með frá Zimbabwe.
Krakkiinin virtist halda að þetta væri stefinumót.
Mammain var greiinilega klikkuð
og klædd eiins og sinjómaðuriinin.
Eiins gott að þetta liði hratt. Forréttir voru ekki iinini í myindiinini.
Ég byrja á ætiþistli, takk.
Síðan ætla ég að fá eggjahræru með sveppum, franskar og kók.
- Ég fæ grænmetið. - Við erum grænmetisætur.
Ótrúlegt.
Samloku með steik, takk.
Þetta gekk vel.
Ég velti því fyrir mér hvort við myindum flytja til Wills eða í inýja íbúð.
"Ég frétti að hann syngi svo vel
"Ég frétti að hann hefði stíl"
Ég vissi að lagið myindi ekki eindast að eilífu,
að ég myindi brátt skríða upp í rúmið heima.
Ég vissi það, ein fainin það ekki.
"Og þarna stóð hann ungur"
Ég hlýt að hafa sturlast. Vildi bara stefinumót með Suzie.
Þetta var refsiingiin míin.
"Fingur hans linuðu sársaukann"
Verst var þegar þau lokuðu auguinum.
"Söngurinn særir mig svo sárt
"Særir mig svo sárt"
Syngdu með okkur, Will.
Ég ætti að koma mér. Takk.
Þetta er vaindiinin við góðverk. Maður þarf að meiina hlutiina.
Til að hjálpa fólki þarf eiinlægini.
Eiins og þegar ég bauðst til að hjálpa til í súpueldhúsiinu
og gerði það inæstum því.
Eða hjá Aminesty linterinatioinal.
Vissirðu að í Burma ferðu í sjö ára fangelsi fyrir að segja brandara?
Hugsaðu um Pa Pa Lay næst þegar þú hlærð, grínistann frá Burma.
Við berjumst hart fyrir mannréttindum
sem hafa verið brotin af yfirvöldum.
Við þörfnumst stuðnings þíns.
Saman getum við breytt...
Þú ert að grínast. Og hvað segir kærastinn um það?
Bíddu aðeins. Áttu engan kærasta?
Talandi um mannréttindabrot.
Er það satt? Ertu í baði?
Til að hjálpa fólki þarf eiinlægini.
Fioina var eiinlæg þegar húin söing.
Lagið hafði merkiingu fyrir haina og hverinig fór fyrir heinini?
Ekkert skiptir mig máli og eingiinin.
Ég vissi að míin biði laingt líf áin þuinglyindis.
Eingu að síður leið mér uindarlega inæstu dagaina.
Eiins og eiinhver væri að fylgjast með mér.
Mér líkaði það ekki.
Þú átt ekkert barn.
Hvað?
Áttu nokkuð barn?
Auðvitað! Hvað ertu að segja?
Nei, þú átt ekki barn.
Ég hef fylgst með þér og þú átt engan krakka.
- Hvað kemur þér það við? - Ekkert.
Nema að þú laugst að mér, mömmu og vinkonu hennar.
- Má ég koma inn? - Nei.
Hvers vegna?
Ég er upptekinn.
- Hvað ertu að gera? - Horfa á sjónvarp.
Ef þú vilt get ég horft á það með þér.
Það er indælt af þér,
en ég get þetta yfirleitt sjálfur, takk.
Þarftu ekki að læra heima eða eitthvað?
- Viltu hjálpa? - Nei, ég meinti það ekki.
Af hverju ferðu ekki heim að læra?
Ég geri þér tilboð.
Ef þú ferð út með mömmu segi ég engum að þú eigir engan krakka.
Viltu að mamma þín fari út með manni eins og mér?
Þú ert ekki það slæmur.
Þú laugst, en annars ertu ágætur.
Og hún er sorgmædd. Ég held hún vilji kærasta.
Ég get ekki farið út með konu
vegna þess að þú vilt það. Mér yrði að líka við manneskjuna.
- Hvað er að henni? - Ekkert, það er bara kerfið.
Þannig... Ég ræði þetta ekki við þig.
Farðu.
Ókei. En ég kem aftur.
Ég er hræddur!
Þetta var það eiina sem mér datt í hug, "Ég er hræddur."
Ein ég meiinti það.
Þá er þessu lokið. Bless, Tim.
- Bless, Jill og Carol. - Bless.
Ég kveð. Bless.
Takk. Sjáumst.
Velkomiin öllsömul í leikiinin Countdown.
Carol, þú mainst að ég upplýsti þjóðiina um það í gær
að gestur okkar, Tom O'Coininell...
- Já. - Að hainin breytist fyrir hverin þátt.
Ein hainin er svo...
- Er það rétt hjá mér? - Já.
Aininað orð fyrir Hosta, held ég.
Jæja.
Nefint eftir Heiinrich Christiain Fuinck sem fainin eiininig upp diskódainsiinin.
Já, ég á allar plöturinar hains.
Mamma, vissirðu alltaf að ég yrði grænmetisæta?
Já, auðvitað.
Ég ákvað þetta ekki í flýti af því að pylsurnar kláruðust.
Spurðirðu mig hvort ég vildi vera grænmetisæta?
Þegar þú fæddist?
Ég elda ekki kjöt.
Þú borðar það sem ég borða.
En þú leyfir mér ekki að fara á McDonald's.
Er þetta snemmbúin unglingauppreisn?
Ég get ekki bannað þér að fara á McDonald's.
Ég yrði bara vonsvikin ef þú færir.
Engar áhyggjur, mamma. Ég fer ekki á McDonald's.
Eftir inokkrar heimsókinir faininst Will hainin verða að spyrja mig alvarlegra spuriniinga.
Ein ég vissi að hainin vildi bara horfa á Xena: Warrior Princess.
Hvernig gengur heima?
- Með mömmu? - Já.
Hún er hress, takk.
Ég meina, hún er...
Já, ég veit. Nei, ekkert slíkt.
Angrar þetta þig enn?
Angrar mig?
Ertu klædd?
Á hverjum degi.
Þess vegina kem ég hiingað í stað þess að fara heim.
Dálítið. Þegar ég hugsa um það.
Fjandinn.
Ég veit ekki hvers vegina hainin blótaði svoina, ein mér leið betur.
Eiins og ég væri ekki aumiingi að hræðast svoina.
Ég myindi ekki gera þau mistök að spyrja aftur um Fioinu.
Marcus var greiinilega í rusli yfir þessu
og því miður var fátt gáfulegt sem ég gat sagt.
Næst gæti hainin talað við Suzie, ráðgjafa
eða eiinhverin sem væri ekki bara með sóðakjaft.
Fjandinn! Það getur ekki verið.
Fjaindains 19. inóvember.
Sex vikur til jóla og strax farið að spila þetta fjaindains lag.
Pabbi?
Hverinig var pabbi þiinin?
Hálf aumkuinarverður.
Hann samdi þetta eina lag sem varð gríðarlega vinsælt,
síðan eyddi hann ævinni í að reyna að semja betra lag.
Langar þig að semja lög eins og hann?
Áttu gítarinn þess vegna?
Nei.
Hann er þá bara til að sýnast.
Já.
Mér finnst Jóli á sleðainum síinum skemmtilegt.
- Madonna! Komdu hingað! - Við erum með svolítið. Komdu!
- Hann sleppur, sjáiði! - Fljótir, af stað!
Í Pet Rescue í dag muin hiinin gáfaði hreysiköttur
halda öllum speinintum í Somerset.
- Hvað eruð þið að gera? - Hver ert þú?
Hver er ég?
Hunskist bara í burtu! Drullið ykkur af stað!
Hvaða strákar voru þetta?
Hverjir?
Hvað meinarðu með því?
Þeir sem reyndu að grýta þig með nammi.
Þeir.
Bara eldri krakkar. Þeir eltu mig eftir skólann.
Gerist þetta oft?
Þeir hafa aldrei kastað í mig nammi.
Ég er ekki að tala um nammið. Krakkarnir sem reyndu að drepa þig.
Já, þeir stríða mér oft.
Vegna hársins, fatanna, söngsins og svoleiðis.
Og hvað? Og söngsins?
Stundum syng ég án þess að taka eftir því.
Ekki er það frábær hugmynd, er það?
Ég sagðist ekki taka eftir því. Það bara gerist!
Ekki geri ég það viljandi? Ég er ekki heimskur.
Ráð mitt er að forðast fólk. Reyna að vera ósýnilegur.
Hvernig get ég verið ósýnilegur?
Gerir einhver græjan hérna mann ósýnilegan?
Ég held ekki.
Ég reyni bara að hugsa ekki um þetta.
Því miður gerist þetta, en svona er lífið.
Ég get ekkert gert að þessu.
Nei.
Það er svolítið sem við getum gert, Marcus.
Komdu með mér.
Ég óttaðist að hainin færi með mig á skrifstofu skólastjórains.
Ein hainin fór með mig í búðir.
Ég næ þessu ekki.
Við byrjum á skónum.
Ég get ekki gert þig ósýnilegan, en kannski ekki eins sýnilegan.
Ég kann ekki að reima þá. Þeir eru með skrítnum festingum.
Þetta er franskur rennilás.
Byltingarkennd ný tækni.
Almáttugur. Þetta er ekki erfitt.
Bíddu aðeins, þetta er erfitt.
- Er allt í lagi? - Já, takk.
Pabbi þinn er nokkuð svalur, ekki satt?
Svona. Er þetta ekki flott?
Ég veit það ekki.
- Finnst þér ég flottur? - Já, Marcus.
- Mér finnst þú flottur. - Já.
Þú náðir þessu. Virkilega flott.
Frábært.
Skyindilega leið mér ofsalega vel.
Þetta er þá ináttúruleg víma.
Og kostaði aðeiins 60 puind.
Ég hafði bætt líðain óhamiingjusams stráks.
Og ég græddi ekkert á því sjálfur.
Ég vildi ekki eiinu siinini ríða mömmu hains.
Marcus! Hvað varð um skóna þína?
Þeir stálu þeim.
Hvers vegna ætti einhver að stela þeim?
Ég varð að segja saininleikainin.
Málið var að saininleikuriinin fæddi af sér fleiri spuriniingar.
Þetta voru flottir skór.
Þetta voru venjulegir brúnir skór.
Nei. Þetta voru nýir íþróttaskór.
Hvar fékkstu þá?
Já, það vökinuðu fleiri spuriniingar.
Will keypti þá handa mér.
Will?
- Gaurinn sem bauð okkur í mat? - Já.
Hann er vinur minn.
Er hann vinur þinn?
Húin eindurtók allt sem ég sagði.
Nema að húin öskraði.
Ég fer til hans eftir skóla.
Ferðu til hans eftir skóla!
- Hann á engan krakka. - Á hann engan krakka?
Má ég leika mér í tölvunni núna?
Hvar býr hann?
Hann er ekki heima. Hann er úti að borða.
Christiine bauð mér út að borða til að ræða hlutiina.
Þú verður barnlaus og einmana.
Vonandi.
Þú hlýtur að vera hugrakkur.
Hvers vegna, Christine?
Flest fólk þarfnast einhvers stuðnings
og þú hefur ekkert.
Hræðir það þig ekki?
Veistu hvað þú vilt?
Já. Ég ætla að fá steikina...
Hver andskotinn gerist í þessum teboðum ykkar eftir skólann?
Fyrirgefðu? Hvað sagðirðu?
Hvað er einhleypur, barnlaus maður að gera
með 12 ára dreng á hverjum degi?
Léstu ekki mömmu þína vita að þú kæmir?
- Ég gleymdi því. - Lést mig vita um hvað?
Hvað ertu að gera syni mínum?
Bíddu aðeins. Hvað ertu að segja?
- Ég er ekki að segja neitt. - Það held ég.
Þú heldur að ég hafi átt eitthvað við son þinn.
Ég spyr bara hvað 12 ára strákur sé að gera með þér.
- Almáttugur! - Almáttugur!
Hvað geturðu sagt?
Jæja?
Ekkert "jæja" neitt!
Ekkert "jæja" um þetta!
Hann kemur óboðinn á hverju kvöldi. Veistu af hverju?
Hann er lagður í einelti í skólanum! Og þú veist ekki neitt.
Þú sendir hann út eins og lamb til slátrara!
Hann er tekinn í gegn alla daga vikunnar, heimski hippinn þinn!
Þú ýkir þetta aðeins. Það er í lagi með Marcus.
Skrítið. Will sagði rétt frá, ekki mamma. Þetta á að vera hiinsegiin.
Þú hefur umgengist krakka lítið.
Ég var krakki! Ég fór í skóla.
Ég þekki muninn á krökkum sem aðlagast illa og þeim sem líður illa!
Líttu á hann, í guðanna bænum! Ekki saka mig um ýkjur.
- Þetta kemur frá konu sem reyndi að... - Cowabunga!
- Hvað er að þér? - Ekkert.
Mig langaði bara að öskra.
Jesús, þvílík fjölskylda.
Will, þú truflar hina viðskiptavinina.
Fyrirgefðu. Þessu er lokið.
- Þú ert þá ekki... - Hvað?
Nei, ég er það ekki!
Ekki hafa áhyggjur af þessu.
Ég opna ekki fyrir Marcusi aftur.
Ég er bara feginn að vera laus við ykkur.
Hunskist í burtu.
Fyrirgefðu.
Svona er þetta þá?
Þú hverfur bara svona úr lífi hans.
Fyrirgefðu?
Segjum að þú hafir rétt fyrir þér en ég ekki.
Segjum að það sé heill heimur
sem ég skil ekki, en þú gerir það á einhvern undraverðan hátt.
Hvað ætlarðu að gera í þessu?
Ég ætla ekki að gera neitt. Hann kemur mér ekki við.
- Þú ert sjálfselskur asni. - Þetta segi ég honum.
- Hann er númer eitt. - En ég er einn.
Það er bara ég.
Ég er ekki númer eitt. Það er enginn annar.
Jú, víst!
Það er Marcus. Þú tengist honum núna.
Hann kemur alltaf heim til þín.
Af einhverri ástæðu ertu hluti af lífi hans.
Þú getur ekki lokað á hann.
Þú lokar ekki lífið úti. "Enginn maður er eyland."
- Þetta er rétt hjá henni. - Já.
Nei, það er ekki satt!
Sumir menn eru eyland. Ég er eyland!
Ég er fjandans lbiza!
Hvað ertu að tala um?
Viltu koma um jólin?
Nei, Marcus, ég vil ekki koma um jóliin.
Ég vil ekki eyða jóluinum með uingfrú Klikkuin og afkvæmi heininar.
Mér hefur alltaf fuindist að jóliin
eindurspegluðu stöðu mainins í lífiinu.
Ég ætlaði að eyða jóluinum á sama hátt og veinjulega.
Horfa á vídeó og verða fullur og skakkur.
Ég var eiinin áður ein þú komst.
Það er slæmt að vera eiinin.
Eiinin, slæmt.
Viinur, gott.
Viinur, gott!
Komdu hiingað.
Góðu fréttirinar voru þær að það voru ekki bara ég, Fioina og Marcus.
Slæmu fréttirinar voru...
Svo þú ert pabbi Marcusar.
Ætli það ekki. Og þetta er kærastan mín, Lindsey.
Og mamma Lindsey.
Sæl.
- Takk, pabbi. - Verði þér að góðu.
Ég verð að hrósa strákinum.
Hainin kuinini að gleðjast yfir ömurlegum gjöfum.
Vá, tambúrína! Takk, mamma.
Er þetta ekki flott, Will?
Jú, gæti komið sér vel.
Ég sá þetta og hugsaði: "Þetta er fullkomið."
Kannski geturðu spilað á skólatónleikum. Stofnað band. Eignast vini.
Kannski, mamma.
Sólskin og hamingja fylla hjarta mitt þegar þú syngur.
Takk, mamma.
Þessi er frá mér.
Frábært! Hvað er þetta?
Þetta er geisladiskur, Marcus.
Með Mystikal. Þeir eru flottir.
Og hvernig tónlist leikur Mystikal?
Þetta er heimstónlist.
"Shake Ya Ass."
Einhvers konar rapp.
Shake Ya Ass?
Er hann frá Marokkó?
Því miður eigum við ekki geislaspilara.
Þetta er samt flott.
Ég veit að þú átt ekki spilara, svo ég keypti einn handa þér.
Heppinn strákur.
Sjáðu, mamma.
- Opnaðu þinn, Will. - Þakka þér kærlega.
Handbók EINSTÆÐRA FORELDRA
- Er þetta grín, Marcus? - Já.
Ekki slæmt.
Afsakið, ég er rosalega sein!
- Missti ég af einhverju? - Nei, komdu inn.
- Gleðileg jól. - Gleðileg jól!
Langt síðan síðast.
Hvar er Megan?
Hjá pabba sínum. Hvar er Ned? Hjá mömmu sinni um jólin?
Einmitt.
Nei. Ég ætti líklega að fara.
Þú ættir að klæða þig upp sem jólasveinn og reyna við jólasöngvara.
Vinnurðu sem jólasveinn?
En yndislegt!
Einmitt. Ég er farinn.
Þakka þér fyrir. Þetta var frábært.
Suzie á rétt á því að vera reið.
Já, hún hefur komið því áleiðis.
Núna verð ég að koma mér.
Takk fyrir. Bless.
Bíddu.
Hann er vinur minn. Ég bauð honum.
Ég ætti að ráða hvort hann fari heim.
Ég hef ekki beðið hann að fara, Marcus.
Suzie er reið með réttu og lætur hann vita það.
Það er rétt hjá henni.
Slepptu þessu, allt í lagi?
Hann laug að hann ætti krakka í tvær vikur.
Það er ekkert. Hverjum er ekki sama?
Krakkarnir í skólanum gera verri hluti!
Málið er að Will er löngu hættur í skóla.
Hann ætti að vita að maður býr ekki til fólk.
- Það er klárt mál. - Það er ekki rétt að ráðast á hann.
Hann er betri nú en þá.
Hann keypti handa mér skóna, leyfir mér að koma í heimsókn og þekkir þarfir krakka.
Hvað? Dýrir skór og ruddaleg tónlist?
Ef það er eitthvað sem þú þarft getum við rætt það.
Nei, þetta eru ekki samræður heldur rökræður og þú vinnur alltaf.
- Segðu mér bara fyrir verkum. - Ég vil að þú hugsir sjálfur!
Ég hugsa sjálfur! Og ég vil hafa Will hérna!
Hann er ekki sá eini sem hefur gert mistök!
Manstu af hverju við kynntumst? Af því að þú...
Vegna þess að þú hentir brauði í önd og kálaðir henni.
Hvaða tal er þetta um önd?
Fáum við önd? Dásamlegt!
Auðvitað var ekki öind á boðstólum.
Heldur hinetusteik með inípusósu.
Mér leið uindarlega þegar ég sat þarina.
Ég skemmti mér.
Ég hef aldrei skemmt mér áður á jóluinum.
Mamma lét mig syingja Jóla á sleðanum sínum
fyrir framain fræindur og fræinkur,
til að iná sér iniður á pabba, held ég.
Ein á jóluinum með Marcusi er skömm frá því að segja
að ég fainin fyrir hlýju.
Það sem kom í kjölfarið má rekja til þess.
Í fyrsta lagi varð Marcus skotiinin í stelpu.
- Halló. - Snáfaðu burt.
Og ég líka.
Það var Marcusi að keinina
því þegar gáttiin er opiin eiga allir greiða leið þar iinin.
Ég kyinintist Rachel á gamlárskvöld.
Húin var áhugaverð, gáfuð og aðlaðaindi.
Og í fimm míinútur faininst heinini ég vera það líka.
...eins og pólitískar uppákomur.
Allt í lagi.
Vinnurðu við sjónvarp?
Ég, í sjónvarpi? Nei.
- Allir aðrir eru í sjónvarpinu. - Já.
Ég horfi á sjónvarp.
Einmitt. Svo þú ert frekar fyrir framan það en inni í því.
- Inni í því, já. - Ég náði því, já.
Þetta var kvöl.
Í fimm míinútur skildi ég hverinig líf mitt gæti orðið ef ég væri áhugaverður.
Ef ég hefði eitthvað að segja, ef ég gerði eitthvað.
Ein ég gerði ekki ineitt.
Og eftir hálfa míinútu uppgötvar húin það og stiingur af.
Og hvað gerirðu?
Ég er í pásu eins og er.
- Hljómar vel. - Já.
Pásu frá hverju?
Í hreinskilni sagt, í pásu frá pásu.
Það áhugaverða við mig er að ég geri ekki neitt.
- Gerirðu ekki neitt? - Nei.
- Ekkert. - Nei.
Það er...
Rachel, elskan.
Rapp frá austur- eða vesturströndinni?
Þarina. Húin var horfiin. Ekkert fleira að segja.
Mér finnst þessi tónlist öll hljóma eins.
Eða hvað?
Ég þekki tólf ára strák sem myndi kála þér fyrir að segja þetta.
- Er það? - Já.
- Ég líka. - Já?
- Hvað heitir þinn? - Minn?
Hann heitir Marcus.
Minn heitir Ali. Alistair.
Þarina var það komið.
Þetta var ekki lygi, heldur alfarið heininar ályktuin.
Svoina inæstum.
Ég var aftur í uindralaindi. Ein inúina var það öðruvísi.
FEF var til gamains. Þetta var alvara. Þetta var sjálfsvörin.
Við ákváðum að leiða strákaina samain.
Sem þýddi að við ákváðum að hittast.
Eiinstæðir foreldrar, eiinir samain.
Gleðilegt nýtt ár!
Ég var í miklum vaindræðum.
Og það var aðeiins eiin mainineskja sem gat hjálpað mér.
"Hristu bossann, gættu þín Hristu bossann, sýndu mér hvað í þér býr
"Hristu bossann, gættu þín
- "Sýndu mér hvað í þér býr" - Hvað sagðirðu?
Þú heyrðir í mér, litla hornösin þín!
Fyrirgefðu.
Ég var að syngja með Mystikal.
Það er rapp.
Finnst þér rapp skemmtilegt?
Dálítið.
Þau eru flest svört. Reið mest allan tímann.
En stundum vilja þau bara kynlíf.
Ertu að gera lítið úr mér?
Ef svo er tek ég þig í gegn.
Ég er ekki að því.
Ég kann það ekki einu sinni.
- Hvað heitirðu? - Marcus.
Ég er Ellie.
Hæ, Ellie. Gaman að kynnast þér.
Ekki svona hratt. Ég er ekki tilbúin fyrir líkamlega snertingu. Næst verður það kynlíf.
Og hvað mun það leiða af sér?
Og hættu að segja ókunnugum að dilla sér.
Ókei, Ellie. Sjáumst!
Sæll, félagi.
Ég þarfnast hjálpar.
Af hverju sagðirðu konunni að ég væri sonur þinn?
Ég gerði það ekki.
Ég sagði þér að hún hefði misskilið þetta.
Segðu henni það þá.
- Nei, get það ekki. - Af hverju ekki?
Við erum komnir í hringi. Viðurkenndu bara staðreyndirnar.
Þú ert sonur minn.
Ég segi henni það ef þú vilt.
Fallegt af þér, en nei.
- Hvers vegna ekki? - Í guðanna bænum!
Hún er með sjaldgæfan sjúkdóm og ef hún trúir að eitthvað sé ekki rétt
og heyrir síðan sannleikann fer heilinn á fullt og hún deyr, allt í lagi?
Þetta er kjaftæði.
Ég hef mikinn áhuga á þessari konu.
Hvað áttu við með því?
Hvað er svona áhugavert við hana?
Allt í lagi, Marcus, hérna.
Hér eru leifarnar af virðingu minni. Njóttu.
Ég vil fara út með henni. Allt í lagi?
Ég vil að hún verði kærastan mín.
Frábært! Af hverju sagðirðu það ekki bara?
Ég veit það ekki.
Ég skammaðist mín eða eitthvað, því þetta er nýtt fyrir mér.
Hún heitir Rachel. Hún er...
Það er stelpa í skólanum. Ellie.
Ég vil að hún verði kærastan mín.
Ég er ekki viss.
Ég hef ætlað að spyrja þig.
Hver er munurinn á vinkonu og kærustu?
Ég veit það ekki.
Viltu snerta hana?
Er það mikilvægt?
Já, hefurðu ekki heyrt um kynlíf?
Það er mikið mál.
Ég veit. Ég er ekki heimskur.
Ég trúi bara ekki að það sé ekkert fleira.
Ég vil vera oftar með henni. Ég vil alltaf vera með henni.
Og segja henni hluti sem ég segi hvorki þér né mömmu.
Og ég vil ekki að hún eigi annan kærasta.
Ef ég gæti fengið þetta allt
væri mér sama um það hvort ég snerti hana eða ekki.
Þú lærir, Marcus.
Þér mun ekki alltaf líða svona.
Hvernig lít ég út?
Vel. En ég?
Vertu bara eðlilegur.
Heillaráð hainda Marcusi.
Ég vildi óska að ég færi eftir því.
Afsakaðu óreiðuna.
Hérna vinn ég.
Muininuriinin var þurr og lófarinir sveittir.
Ég vissi ekki hvað var að gerast.
...tek til. Ali?
Það eiina sem ég gerði var að glotta eiins og fífl.
- Ættum við að fara upp? - Allt í lagi.
Ali.
Marcus.
Þú ert í skólanum.
Er það? Já, ég held að ég hafi séð þig.
Frábært!
Þá hafið þið um margt að tala.
Will, þetta er Ali.
Ali, þetta er Will.
- Allt í lagi. - Allt í lagi.
Viljiði vera hérna uppi í smástund?
- Já, hljómar vel, ekki satt? - Jú.
Ég elskaði hainin í aindartak.
Af öllu hjarta.
Þú getur sýnt honum nýju tölvuleikina.
Gott. Sjáumst seinna.
Leyfum þeim að vera í friði.
Ef pabbi þinn er með mömmu minni ertu dauður.
Virkilega dauður.
- Engar áhyggjur. Hann er í lagi. - Mér er alveg sama!
Ég vil ekki að hann sé með mömmu!
Ég vil aldrei sjá ykkur hérna aftur, skilið?
Ég er ekki viss um að ég ráði því.
Það er eins gott eða þú ert dauður.
Mig var farið að gruina að kaininski væri Ali raðmorðiingi.
Má ég prófa tölvuna þína? Hvaða leiki áttu?
Ertu að hlusta á mig?
Já, en það er fátt sem ég get gert í augnablikinu.
Will er pabbi minn,
honum líkar við mömmu þína og ég held að það sé gagnkvæmt.
Hún er ekki hrifin af honum!
Hún vill bara mig!
Eitt af því frábæra við Rachel
var að mig laingaði til að kyssa haina þegar húin sagði eitthvað áhugavert.
Sem var alltaf.
Þetta var kyinæsaindi og skrítið.
Ég nota Bristol-bretti, India-blek og...
Leiðist þér?
Nei.
- Hvað? - Ekkert.
Þú líktist bara Marcusi áðan.
Er það?
Það er sætt hvernig hann líkir eftir þér
og hvernig hann klæðir sig eins og þú.
Mér finnst ég ekki klæða mig eins og Marcus.
Marcus?
Bíddu aðeins. Við förum þangað aftur.
- Hann er bilaður. - Nei, það er hann ekki.
Hann sagðist ætla að skera mig í bita og fela mig undir fjölunum.
- Er það? - Nei.
En hann gæti gert það.
Þetta verður öðruvísi. Ég lofa því.
Marcus, Ali ætlar að segja dálítið.
Er það ekki?
Fyrirgefðu, Marcus.
Ég ætlaði ekki að segja þetta.
Það er í lagi, Ali.
Ali finnst þetta afar erfitt.
Já, sömuleiðis Marcusi.
Er það ekki, félagi?
Þú veist, fráskildir foreldrar
og hvernig á að haga sér við nýtt fólk.
Já. Svoleiðis líður mér líka.
Ali líkaði ekki heldur við þann síðasta sem ég hitti.
- Hann var lygari! - Allt í lagi, elskan.
Hann var ekki pottþéttur.
- Ég er ekki að segja að við séum það. - Það er í lagi.
Hann er skotinn í þér. Hann sagði það.
- Takk, félagi. - Ja hérna.
Takk, félagi.
Ekki þessar áhyggjur, elskan.
Ellie!
- Marcus? Siturðu um mig? - Nei.
Slæmt. Mér leið eins og poppstjörnu.
Já, en ég vissi það ekki.
Ég er bara að biðja þig um að gæta þín.
Þetta líkist meira eiganda og gæludýri en kærasta og kærustu.
Ég er allavega hreinskilinn.
Hvað þýðir það?
Það er bara að þú og Rachel...
Hvað þýðir það?
Ég veit það ekki, það er eitthvað að hjá ykkur.
Þú vilt vera með henni en hún heldur að þú eigir son.
Og þú átt engan.
Ef þú ætlar að vera með einhverri,
ættir þú ekki að segja henni þetta?
Nei.
Ég meina sannleikann.
Hvað er að þér?
Ein síðar um kvöldið þegar ég var eiinin
muindi ég eftir saminiinginum við Marcus.
Já, ég vildi sinerta Rachel.
Ein ef ég hefði val
myindi ég sætta mig við miinina og meira af því sem Marcus vildi.
Var ég að breytast í Marcus?
Myindi hainin kaupa á mig skó?
Ég fór að ráði hains og sagði Rachel saininleikainin.
Eða inæstum því.
Að ég væri ekki líffaðir Marcusar.
Og þetta er ekki venjulegur þari.
Málið var að saininleikainum fylgdu fleiri spuriniingar.
Ég skil þetta ekki. Ef þú ert ekki líffaðir hans
og þú býrð ekki hjá honum, hvernig er hann þá sonur þinn?
Ég skil.
Þetta lítur eflaust einkennilega út.
Segðu mér hvernig þetta er.
Þetta er bara löng og leiðinleg saga.
Viltu skoða vínlistann?
Viltu kínverskt hrísgrjónavín, ungfrú?
Þig langar að prófa Panang Paneng.
Er það?
Nei.
Segðu mér frá ykkur Ali.
- Er þetta eins flókið og hjá mér og Marcus? - Nei.
Ég svaf hjá föður hans og níu mánuðum síðar átti ég barn.
Nokkuð einfalt.
Já, ég öfunda þig af því.
Mér þykir leitt að hamra á þessu en ég skil þetta ekki enn.
Þú ert stjúpfaðir Marcusar en þú býrð ekki hjá honum eða móður hans.
Nei, bíddu aðeins.
Ég sagði aldrei að hann væri sonur minn.
Er það?
Ég sagði aldrei: "Ég á son sem heitir Marcus."
Þú kaust að trúa því.
Já. Einmitt.
Ég er draumóramanneskjan.
Ég vildi trúa því að þú ættir son og lét ímyndunaraflið ráða ferðinni.
Auðvitað tók ég þátt, ég sé það.
Nei! Alls ekki. Ég hitti þig og hugsaði: "Sætur náungi.
"Ég vildi óska þess að hann ætti son. Helst aulalegan ungling."
Síðan komstu heim með Marcus og bingó!
Ég trúði þessu vegna sálfræðilegra flækna innra með mér.
Þú ættir ekki að hafa þessa sektarkennd.
Þetta getur hent alla.
Mér fannst þú hálf tómur í fyrsta skipti sem ég hitti þig.
En þú fékkst mig til að skipta um skoðun.
Kannski hafði ég rétt fyrir mér.
- Rachel, hlustaðu. - Já?
Mér þykir þetta leitt. Það er rétt hjá þér.
Ég er tómur.
Ég er ekkert.
Ég veit ekki hvað ég var að hugsa, fyrirgefðu.
Bless, Ellie.
Marcus!
Bless, Marcus!
Sjáumst, Marcus!
Mamma?
Ef z = 17, er x > 2?
Marcus?
Ég vissi ekki svarið.
Ég vissi ekki hvað "x" var.
Og ég vissi ekki hverinig ég gat hjálpað mömmu.
"KRAKKAROKK" Sýndu hæfileikana á skólatónleikunum
Síðain áttaði ég mig.
Það var inokkuð sem ég gat gert fyrir haina.
- Ég ætla að syngja á skólatónleikunum. - Þú? Á tónleikunum?
Ég held það sé ekki góð hugmynd, Marcus.
Viltu vera með?
Ég á bara tambúrínu.
Nei, fyrirgefðu. Það væri sjálfsmorð.
Þeir krossfesta þig.
Mamma er byrjuð aftur.
- Aftur á hverju? - Hvað áttu við með því?
Hún grætur.
Hún grætur allan daginn.
Líka á morgnanna.
Þetta er jafn slæmt og þegar öndin drapst.
Marcus, mér þykir það leitt, félagi,
en ég er upptekinn núna.
Upptekinn við hvað?
- Heyrðirðu ekki í mér? - Jú.
- Hvað á ég að gera? - Ég veit það ekki.
- Þú gætir talað við hana. - Og sagt hvað?
- Ég veit það ekki! - Hví ætti hún að hlusta á mig?
Hvað er ég henni?
- Ég er enginn. - Þú ert ekki enginn.
- Þú ert... - Hver? Hver heldurðu að ég sé?
Hvað heldurðu að þú sért?
Þú kemur hingað óboðinn, truflar líf mitt og snýrð öllu á hvolf.
Hvað viltu mér? Þetta er ekki mitt vandamál.
Ég er ekki fjölskyldan þín. Ég er ekki frændi þinn.
Ég er ekki stóri bróðir.
Það er orðið nokkuð ljóst að ég er ekki pabbi þinn.
En...
Ég skal segja þér hvað ég er.
Ég er gaurinn sem kann að velja skó eða tónlist.
Það er allt og sumt. Ég kann ekki á alvöru hluti.
Ég get ekki hjálpað þér með hluti sem skipta einhverju máli.
Þú gætir reynt.
Það er rétt.
Þú getur ekki hjálpað mér.
Hvernig gætirðu það?
Þú ert hálfviti sem horfir á sjónvarp allan daginn
og kaupir hluti.
Þér er sama um alla og öllum er sama um þig!
Mamma sagði að söingur miinin veitti birtu og gleði
iinin í líf heininar.
Ég myindi því gera það þótt ég hætti lífiinu.
Sjáðu, mamma.
Líf mitt byggist á tímaeiiniingum. Kaupa geisladiska: Tvær eiiniingar.
Borða hádegismat: Þrjár eiiniingar.
Líkamsrækt: Tvær eiiniingar.
Líf mitt var afar skipulagt.
SLAGARAR
Ein þetta hafði einga merkiingu.
Það var aðeiins eitt sem skipti máli:
Marcus. Hainin var það eiina sem skipti máli.
Og Fioina skipti hainin öllu.
Og húin var að fara yfir um.
Einstæðir foreldrar standa saman!
Einn fyrir alla og allir fyrir einn!
- Fiona! - Will, sjaldséðir hvítir hrafnar.
Hvernig hefur Ned það?
Hver? Hann er ekki til.
Já, ég bjó hann til.
- Bjóstu hann til? - Já.
- Til að hitta konur. - Þú ert veikur.
- Fiona, ég verð að tala við þig. - Haltu áfram.
Nei, tala við þig almennilega í einrúmi.
Þetta er hringur sannleikans.
Þú getur sagt það sem þú ætlar að segja fyrir framan alla.
Ókei. Ekki reyna að fremja sjálfsmorð aftur.
Ég trúi ekki að þú hafir sagt þetta. Þetta er einkamál.
Er það ekki málið? Þetta er það ekki.
Marcus hefur áhyggjur af þér.
Ég hef áhyggjur því hann hefur áhyggjur.
Will, ég ætla ekki að fremja sjálfsmorð.
Er það ekki?
Ekki í augnablikinu, nei.
Frábært!
Gott.
Þú veist að ég laðast ekki að þér.
Hvað ertu að tala um? Nei. Ertu klikkuð?
Rangt orð.
En það er annað sem við ættum að ræða.
Gráturinn á morgnanna, þunglyndið.
Látum laga þetta.
- Þetta er það sem karlar halda. - Hvað?
Að ef þið hafið svarið, ef þið getið sagt:
"Ég þekki náunga á Essex Road sem getur lagað þetta," skipti þetta engu.
Nei.
Allt í lagi. Ég játa það.
Ég vildi óska að ég þekkti náunga á Essex Road,
því mér finnst ég gagnslaus.
Will, þú ert ekki gagnslaus.
Þú ert hér. Það skiptir máli.
Einmitt.
- Getum við... Er þér sama? - Hvað?
- Marcus syngur á skólatónleikunum. - Ætlar Marcus að syngja?
- Já, syngja. - Í skólanum?
Hann er afar spenntur.
- Ég vil mæta tímanlega. - Bíddu. Hvað ætlar hann að syngja?
"Söngurinn særir mig svo sárt
"Lýsir lífi mínu"
- Hvenær hefst þetta? - Hvað hefurðu á móti því að Marcus syngi?
Kannastu við drauminn þar sem þú ert buxnalaus í skólanum og allir hlæja?
- Hvað meinarðu? - Svona verður það fyrir Marcus.
Ef hann syngur fyrir framan krakkana
má afskrifa hann fram að háskóla.
Ef hann fer þá í háskóla því hann verður rifinn á hol.
Þú getur ekki stöðvað einhvern í að tjá sig.
Hann er ekki að tjá sig! Hann er að tjá þig.
Almáttugur.
Hvað? Jesús.
Það er rétt. Will, er ég slæm móðir?
Nei, þú ert ekki slæm móðir. Þú ert bara snarklikkuð.
Nei, ég er slæm móðir.
Ég hef látið hlutina reka á reiðanum og ekki tekið nægilega eftir.
Hann er afar sérstakur strákur.
Sérstök sál og ég hef sært hana!
Þegiðu. Þú særir mína sál.
- Leggðu. - Hvað.
Hæ.
Hvað ertu að gera hérna?
Þetta er Ali.
Hæfileikaríkur.
Þetta var Def Penalty Kru með Murder Fo' Life.
Næstur á svið er Marcus Brewer,
hann ætlar að syngja lag Robertu Flack, Killiing me Softly.
Með honum er Simon Cosgrove á segulbandstæki.
Marcus, ég get þetta ekki.
- Við verðum teknir í gegn. - En þú sagðir...
Fyrirgefðu. Hérna eru fimm pundin þín.
Alveg að koma.
Af stað, Marcus.
Bíddu!
Fyrirgefðu. Hvað gengur á hérna?
Ekkert. Allt er í lagi. Ég er raddþjálfinn hans.
Hvað ertu að gera hérna?
Ég frétti af félagslegu sjálfsmorði þínu svo ég ákvað að kíkja.
- Meðspilarinn stakk af! - Frábært.
- Þú þarft ekki að gera þetta. - Ég get það ekki.
Víst. Segðu þeim bara að þetta sé listrænn ágreiningur.
Þú getur þetta ekki án hans. Hann var í dópinu.
Mamma vill að ég syngi þetta. Það gleður hana.
Sjáðu til, félagi, þú gerir mömmu þína ekki hamingjusama.
Ekki til langframa. Hún verður að gera það sjálf.
- Hunskastu hingað! - Slepptu þessu!
Það er mikilvægt að þú stuðlir að eigin hamingju.
Ég hef reynt að vera hamingjusamur. Hún hefur reynt að vera hamingjusöm.
Það gengur ekki. Aðrir verða að gera þig hamingjusaman.
En það er málið.
Ef aðrir geta veitt þér hamingju geta þeir einnig veitt þér óhamingju.
Heldurðu að þetta fólk geri þig hamingjusaman?
Bíddu. Marcus, ekki.
Marcus! Fjandinn.
Áfram, Britney!
Syngdu þá.
Þetta er handa mömmu.
"Ég frétti að hann syngi svo vel
"Ég frétti að hann hefði stíl
"Svo ég ákvað að líta á hann
"og hlusta á hann um stund
"Og þarna stóð hann ungur
"og mér alveg ókunnugur"
Þetta er ömurlegt, félagi!
"Fingur hans linuðu sársaukann
"Ég tjái mig með orðum hans
"Særir mig svo sárt með söngnum
"Særir mig svo sárt"
Hver fjandinn er þetta?
"Lýsi lífi mínu með orðum hans
"Særir mig sárt með söngnum
"Ég roðnaði af hita
"og múgurinn truflaði mig
"Mér fannst hann finna bréf mín og lesa þau upphátt
"Ég bað að hann myndi klára
"en hann bara hélt áfram
"Fingur hans linuðu sársaukann
"Ég tjái mig með orðum hans
"Særir mig svo sárt"
Hættið þessu.
"Særir mig svo sárt með söngnum
"Ég tjái mig með orðum hans Særir mig svo sárt
"Með söngnum
"Hann söng um líf mitt"
Will.
"Í örvæntingu minni"
Þetta er búið.
"Og hann horfði gegnum mig eins og ég væri ekki þarna"
Will, láttu ekki svona.
Will, þessu er lokið.
Þarina særði ég þau sárt með söing míinum.
Eða lét særa mig. Og ekkert mjúklega heldur.
Ég söing með auguin lokuð.
Var ég hræddur?
Ég var dauðskelkaður.
Þetta var ekki eyjalifinaður.
"Særir mig svo sárt
"Með söngnum"
Takk, Finsbury.
Ég vil kynna tvo meðlimi bandsins.
Marcus Brewer, söngur og tambúrína.
Og það er allt og sumt.
Förum strax.
Marcus, takk fyrir sönginn.
Þú varst frábær.
- Er það? - Já.
Mér finnst við ættum að fagna þessu.
Allt í lagi.
Hvað um McDonald's?
- McDonald's? - Já.
Takk, mamma, en þetta er í lagi.
Nei, ég vil fara á McDonald's.
Ég er ekkert svangur.
Ertu að segja að þú viljir ekki Big Mac?
Mamma!
Ókei, seinna.
Hvenær sem er.
Ég verð hérna, þú veist það.
Allt var í sömu skorðum inæstu jól.
Áður ein þú komst...
Hver maður er eylaind. Ég meiina það.
Ein sumir eru hluti af eyjaklösum.
Uindir yfirborðiinu eru þeir teingdir.
Ætlarðu þá að giftast mömmu?
Ég veit það ekki.
Af hverju?
Heldurðu að hún vilji það?
- Ég vildi að hann giftist mömmu. - Er þér alvara?
Já. En þá var hún þunglynd og ég örvæntingarfullur.
Takk, félagi. Skál.
- Hvernig notarðu þennan blandara? - Þú gerir það ekki.
- Áður faininst mér tveir ekki duga. - Almáttugur.
Nú var fullt af fólki.
Og það var frábært. Að mestu.
Ætlið þið letingjarnir að hjálpa til?
Hvernig þekkirðu Will?
Við unnum saman hjá Amnesty International fyrir nokkrum árum.
Já, það er rétt. Hvernig er ástandið í Burma, Tom? Er það betra?
Gott?
Hann hringdi óvænt og bauð mér í jólasteikina.
Og hérna er ég.
Er það?
Hvað er málið með þig og Ellie núna?
Er hún kærastan þín?
Ertu klikkaður?
Hvar fékkstu þessa skó?
- Er eitthvað að þeim? - Ekkert.
Hvað?
Ég held að þú og Rachel eigið möguleika.
- Ef þú klúðrar engu. - Takk.
Ég bjó til skrímsli.
Kaininski bjó hainin mig til.
Ég veit ekki af hverju Will var í uppinámi.
Ég held bara ekki að pör séu framtíðiin.
Það þarf meira til. Það þarf stuðiniing.
Mér faininst Will og ég hafa stuðiniing inúina.
Það var eiins og Join Boin Jovi sagði:
"Eingiinin maður er eylaind."
Subtitles by SOFTITLER